ဒီနေ့တော့ ညောင်လေးပင်ကနေ ရန်ကုန်ကို ပြန်ရောက်ပြီ။ သင်္ကြန်မတိုင်ခင် မတ်လ ၂၅ ရက်နေ့ကတည်းက ရုံးက ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အိမ်မှာပဲ အလုပ်လုပ်ကြရတော့မယ်ဆိုလို့ ပြန်သွားလိုက်တာ ဒီနေ့တော့ မနက် ၈ နာရီလောက် ပြန်ရောက်ပြီ။ ရုံးကလည်း မေလ ၇ သို့ မဟုတ် ၁၁ ရက်နေ့မှ ရုံးကို ၅၀-၅၀ ပြန်တက်ရမလားတော့ မသိဘူး။ ကျန်တဲ့ ကုန်ထုတ်ဆိုင်ရာ ဌာနတွေတော့ မနက်ဖြန် ဧပြီ ၂၀ ဆို ပြန်ဆင်းရပြီ။ ဒီကြားထဲတော့ အိမ်မှာ မပြီးပြတ်သေးတဲ့ Program ၂ ခု လက်စသတ်ပေးရမယ်။ ဗိုင်းရပ်စ်က ကပ်ရောဂါ အဖြစ် WHO ကနေ ကြေငြာ နိုင်ငံ အတော်များများလည်း ကူးစက်ပျံနှံ့ပြီး မြန်မာနိုင်ငံမှာလည်း ဆယ်ဂဏန်းက ရာဂဏန်း ဖြစ်လာပြီ။ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် တစ်ခြားမြို့နယ်တွေလို တာမွေက အရမ်း အဆိုးရွားကြီးတော့ မဟုတ်သေးဘူး။ တိုက်ခန်းမှာက တစ်ယောက်တည်း ဆိုတော့ ၂၁ ရက် Home Quarantine လုပ်သလိုပါပဲ။ အမေနဲ့ မဟေသီကလည်း စားဖို့ သောက်ဖို့ အပြည့်အစုံ အခြောက်အခြမ်းလေးတွေတော့ ထည့်ပေးလိုက်တယ်။ တစ်ခုပဲ ကြောက်တာ တစ်ယောက်တည်းဆိုတော့ မတော်တဆ Lock Down ရယ် နောက် လကုန်လောက်ကို ဒီထပ်ပိုဆိုးသွားရင် သွားလို့လာလို့မရနဲ့။ I'm Legend ထဲက Will Smith လိုပဲ။ ခွေးတော့ မရှိဘူး။ ဪ အခက်အခဲ ဖြစ်နေပါတယ်ဆ...
ဝယ်ချင်တာတွေကများနေတယ်။ လက်ရှိမှာ အဝယ်ချင်ဆုံးက ဖုန်း။ Google Pixel 3 64GB လောက်ဆို မဆိုပါဘူး။ အမှန်ကတော့ အခုအချိန်မှာ လိုချင်တာပဲ ရှိတာပါ။ တကယ်လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းကတော့ မရှိသေးပါဘူး။ ပုံမှန်စုဖြစ်တယ်။ စုတာကလည်း အခုမှ စပြီး ပြန်စုဖြစ်တာ ၆ လလောက်ပဲရှိအုံးမယ်။ အခု တစ်လောတော့ အတော် ပျင်းနေတယ်။ စိတ်ကူးတာများပြီး လက်တွေ့မှာ ဘာမှ အာရုံစိုက်ပြီး မလုပ်နိုင်သေးဘူး။ တစ်နေရာကို ရောက်ဖို့ တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ ရည်မှန်းချက်တော့ထားတာပဲ။ ဒါပေမယ့် အဲ့နေရာကိုသွားဖို့အတွက် ခြေလှမ်း တစ်လှမ်း၊ လှေကားတစ်ထစ်တောင် မလှမ်း ဖြစ်သေးဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိပြီး မပြင်နိုင်တာ အတော်ဆိုးတာပဲ။ App တွေဖုန်းထဲသွင်းထားပြီး တကယ်တမ်းကြ လိုက်မလုပ်ဖြစ်တာ အတော်ကြာပြီ ဥပမာ ၇မိနစ်စာ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တာ။ နေ့တိုင်း ဘုရားရှိခိုး တရားထိုင်တာ။ စိတ်ထဲမှာတော့ ငါ ဒီနေ့လုပ်မယ်ဆိုပြီး တကယ်တမ်းကြတော့ ရုပ်ရှင်ကြည့်ဖြစ်တာ နဲ့ပဲ အချိန်ကုန်နေတယ်။ ကတိပေးထားပြီး မတည်သလိုပဲ။ အင်တာနက်ဖိုးကလည်း တော်တော် အကုန်များတယ်။ ဗီဒီယို ကြည့်တာနဲ့ အချိန်ကုန်ပြီးသွားရင်လည်း ငါကွာ မကြည့်ဘဲ တစ်ခြားဟာ လုပ်လိုက်ရင် ကောင်းသားဆိုတဲ့ နောင်တလည်း ရတယ်။ ဒါပေမယ့် ပိုက်ဆံနည်းနည်း...